กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 190
หลังจากทั้งสองคนลงจากรถ นายหน้าก็เดินเข้าไปแล้วดึงประตูม้วนด้านนอกขึ้นดังแกร๊ก “ชั้นหนึ่งไม่ได้เจาะช่องซอยหน้าต่างภายนอกไว้ แต่ประตูกระจกทรงสูงแบบบานเปิดคู่นี้ก็ระบายอากาศและรับแสงได้เพียงพอแล้วครับ”
“อืม” จ้าวอวิ๋นจิ่นตอบรับขรึม ๆ แล้วเดินตามนายหน้าขึ้นไปชั้นสอง
หน้าต่างทรงโค้งบนชั้นสองทั้งกว้างและใหญ่ แสงแดดสาดส่องครอบคลุมทั่วทั้งห้องโดยไม่มีอะไรบดบัง แสงสว่างดีเป็นพิเศษ
จ้าวอวิ๋นจิ่นรู้สึกหวั่นไหวในใจเล็กน้อย คิดว่าเมื่อกลับมาจะวางโต๊ะเล็ก ๆ ไว้ข้างหน้าต่าง ยามว่างนอกจากจะได้ตากแดดแล้ว ยังได้อ่านตำราอย่างสงบเงียบสักสองสามหน้า
แค่คิดเช่นนี้ จิตใจที่ตึงเครียดมาหลายวันติดต่อกันก็ผ่อนคลายลงไปหลายส่วน