ตอนที่ 183

ตอนที่ 183

เสียงรอบข้างสับสนอลหม่าน ภาษาจีนและภาษาไทยปะปนผสมผสานกันไปหมด ผู้คนที่เดินผ่านไปมาแต่งตัวกันตามสบาย ส่วนใหญ่สวมเสื้อกล้ามคู่กับกางเกงขาสั้นตัวใหญ่ และสวมรองเท้าแตะหนีบ

จ้าวอวิ๋นจิ่นเดินเข้าไปในร้านกำไลลูกประคำแห่งหนึ่ง

เถ้าแก่เนี้ยกำลังนั่งดูภาพยนตร์อยู่บนเก้าอี้ พอได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากด้านหลังจึงหันกลับมามองแวบหนึ่ง ก่อนจะพูดภาษาไทยออกมาอย่างไม่ใส่ใจว่า “ยินดีต้อนรับ”

จ้าวอวิ๋นจิ่นพยักหน้ารับตามมารยาท ไม่ได้พูดอะไรมาก เดินตรงไปที่หน้าเคาน์เตอร์ แล้วแสร้งทำเป็นก้มมองกำไลลูกประคำหลากหลายรูปแบบที่อยู่ด้านใน

เธอคอยสังเกตเถ้าแก่เนี้ยไปพลางขณะก้มมอง