กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 182
จ้าวอวิ๋นจิ่นค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ชายหนุ่มข้างกายไม่ได้อยู่ตรงนั้นแล้ว ทว่าช่วงเวลานี้ มองไม่เห็นเขาก็ถือเป็นเรื่องปกติ นางลืมตาขึ้นก็รู้ทันทีว่าต้องถึงเวลาเที่ยงแล้วแน่ ๆ
ความยินยอมพร้อมใจเพียงเล็กน้อยของนางแลกมากับการตักตวงอย่างไม่มีสิ้นสุดของชายหนุ่ม นางพลันนึกถึงความคิดที่เคยผุดขึ้นมาก่อนหน้านี้——
ตอนแรกคิดว่ายอมว่าง่ายเสียหน่อย ชายหนุ่มอาจจะเบื่อไปเอง มาตอนนี้ดูเหมือนว่าความคิดในตอนนั้น ช่างโง่เขลาอย่างสิ้นเชิง
มือน้อย ๆ ของนางคลำหาบนเตียงอย่างยากลำบาก จนกระทั่งคลำไปโดนโทรศัพท์มือถือ นางกดเปิดหน้าจอ หรี่ตาลงมองดูเวลา รถก็แทบจะเที่ยงแล้วจริง ๆ
นางโยนโทรศัพท์มือถือไว้ข้าง ๆ เตรียมตัวลุกออกจากเตียง