ตอนที่ 168

ตอนที่ 168

หลังจากเจิ้งคุนสยงแบกเธอขึ้นหลัง ความเร็วก็จัดว่าเร็วขึ้นมากจริง ๆ เจิ้งคุนสยงเดินในส่วนลึกของป่าเพื่อป้องกันไม่ให้ถูกซุ่มยิงอีก จ้าวอวิ๋นจิ่นโอบคอชายหนุ่ม ข้างหูคือเสียงหายใจสม่ำเสมอของเขา เธอหลับตาลง ไม่มองสภาพแวดล้อมที่มืดมิดรอบตัวอีก

“หลินซี”

จ้าวอวิ๋นจิ่นเกือบจะหลับไป พอได้ยินเสียงชายหนุ่มก็ขานรับ “อืม”

“ซ่อนตัวอยู่ในโพรงไม้คนเดียว กล้วไหม”

จ้าวอวิ๋นจิ่นซุกหน้าลงกับซอกคอของชายหนุ่ม พึมพำตอบว่า “กลัว ตอนนี้ก็ยังกลัวมาก”

“งั้นคราวหน้ายังจะออกไปเที่ยวอีกไหม”

จ้าวอวิ๋นจิ่นส่ายหน้า การถูไถทำเอาต้นคอด้านหลังของชายหนุ่มรู้สึกคันยิบ ๆ

“ไม่เอาแล้ว”

ออกไปเที่ยวรวมสองครั้ง ผลลัพธ์ทั้งสองครั้งล้วนไม่ค่อยดี ทำเอาจ้าวอวิ๋นจิ่นเกือบจะมีปมทางจิตใจแล้ว