ตอนที่ 166

ตอนที่ 166

เจิ้งคุนสยงพลันสังเกตเห็นใบไม้ทางทิศสิบนาฬิกาขยับไหวเล็กน้อย—

ไม่มีลม และไม่มีความเคลื่อนไหวของนกหรือสัตว์ร้าย

รูม่านตาของเขาหดเกร็งอย่างรุนแรง แทบจะเป็นสัญชาตญาณที่ยื่นมือไปตะครุบจ้าวอวิ๋นจิ่นล้มลง ทั้งสองคนกลิ้งเข้าไปในพุ่มไม้สูงระดับเอวพร้อมกัน

เสียงประตูเปิดดัง “ปัง” ทำให้นกโดยรอบตกใจบินหนี

ฮั่วเฉียงและคนอื่น ๆ ที่อยู่ไกลออกไป ก็ได้ยินเสียงปืนที่ไม่ได้ถือว่าใกล้เช่นกัน