ตอนที่ 134

ตอนที่ 134

“ฉันจะทำอะไรอย่างนั้นเหรอ” เจิ้งคุนสยงเงยหน้าขึ้น หมุนคอไปมา “ตอนนี้แกกล้าพูดแบบนี้ ก็แค่เพราะคิดว่าฉันยังทำอะไรแกไม่ได้ในตอนนี้ ไม่ใช่หรือไง”

ในใจของจ้าวอวิ๋นจิ่นบังเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมา “เจิ้งคุนสยง มีอะไรแกก็ลงที่ฉัน”

เจิ้งคุนสยงยิ้มออกมาเล็กน้อย หมุนตัวเดินตรงเข้ามาหาจ้าวอวิ๋นจิ่น

จ้าวอวิ๋นจิ่นเห็นท่าทางยิ้มเยาะของเขาก็รู้สึกหวาดกลัว คิดจะถอยหนีไปที่มุมห้อง เพียงแต่ห้องนี้มีพื้นที่แค่นี้ ต่อให้เธอจะถอย จะหนีไปไหนได้

เจิ้งคุนสยงโน้มตัวลงมาคว้าข้อเท้าอันเรียวบางของเธอไว้ ออกแรงดึงเบา ๆ เพียงครั้งเดียว ราวกับดึงตุ๊กตาก็ไม่ปาน ดึงเธอเข้ามาอยู่ใต้ร่างของเขา

จ้าวอวิ๋นจิ่นพยายามยันกายลุกขึ้น วินาทีถัดมา คางก็พลันเจ็บปวดขึ้นมา—