ตอนที่ 133

ตอนที่ 133

เวลาล่วงเลยมาถึงช่วงค่ำ จ้าวอวิ๋นจิ่นคู้ตัวนั่งอยู่บนเตียง

หลังจากถูกบังคับกรอกอาหารเหลว หมอที่แข็งแรงบึกบึนสองคนนั้นก็รอจนนางย่อยไปได้พอสมควรแล้วจึงเดินออกไป

แม่บ้านเดินเข้ามา พอเห็นหญิงสาวห่มผ้าห่มนั่งอยู่บนเตียง สายตามองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความเหม่อลอยและแฝงไว้ด้วยความปรารถนา ราวกับนกที่ถูกกักขัง ก็ถอนหายใจออกมา จากนั้นวางน้ำแกงไก่ในมือลงบนตู้หัวเตียง แล้วพูดหว่านล้อมด้วยความหวังดี “คุณหนูหลินซี คุณฝืนชนกับคุณเจิ้งไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก ไม่สู้กินข้าวตามปกติ จะได้ไม่ต้องทรมานตัวเอง”

แม่บ้านยืนอยู่ข้างหลังหญิงสาว รอยหมองคล้ำใต้ตาของจ้าวอวิ๋นจิ่นเด่นชัดอย่างยิ่ง หลังจากเงียบไปนาน นางก็เอ่ยคำว่า “ตกลง” ออกมาคำหนึ่ง

แม่บ้านเห็นนางยอมอ่อนข้อลงในที่สุด อย่างน้อยก็ยอมรับปาก จึงรีบเอ่ยต่อทันที “ให้ฉันป้อนคุณไหมคะ”