กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 123
จ้าวอวิ๋นจิ่นรีบใช้ผ้าก๊อซปลอดเชื้อเช็ดคราบเลือด กัดฟันหยิบปากคีบคีบเศษแก้วที่เหลือออกมา
อาศัยช่วงที่เลือดยังไหลไม่มาก เธอหยิบโพวิโดน-ไอโอดีนกับก้านสำลีแพทย์ เริ่มทาลงบนแขนของชายหนุ่มเบา ๆ
มุมปากของเขายกขึ้นอย่างอดไม่ได้ มองใบหน้าเล็ก ๆ ที่ตั้งอกตั้งใจเป็นพิเศษ ขนตาหนาพริ้มสั่นไหวเล็กน้อย การเคลื่อนไหวในมือระมัดระวังอย่างยิ่ง เพราะกลัวว่าจะทำเขาเจ็บ
จ้าวอวิ๋นจิ่นทาโพวิโดน-ไอโอดีนเสร็จก็เงยหน้ามองเขาแวบหนึ่ง ตอนนี้เจิ้งคุนสยงเอนกายไปด้านหลัง พิงอยู่บนโซฟาและหลับตาทั้งสองข้างลง เคล้าโครงใบหน้าของชายหนุ่มคมคายมีมิติ ไม่ว่าจะมองจากมุมไหนก็เรียกได้ว่าไร้ที่ติ