กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 122
เจิ้งคุนสยงพยักหน้าเล็กน้อย พลางกวักมือเรียกฮั่วเฉียงแล้วพูดว่า “กุญแจรถ”
ในตอนนั้นเอง รถยนต์คันใหญ่หนักแน่นอีกคันก็แล่นมาถึง
จ้าวอวิ๋นจิ่นมองดูรถที่จอดลง ในใจยังคงหวาดกลัวอยู่บ้าง น้ำเสียงสั่นพร่า ความหวาดกลัวนี้ยิ่งทำให้ร่างกายของเธอรู้สึกไม่สบายตัวชัดเจนขึ้น
“คุณพาพวกผู้ติดตามไปด้วยสักหน่อยได้ไหม เผื่อว่า...”
หากเกิดมีคนมาตามล่าอีกจะทำอย่างไร
เจิ้งคุนสยงมองดูท่าทางรักตัวกลัวตายของเธอแล้วหัวเราะเบา ๆ ฮั่วเฉียงเดินเข้ามา เพิ่งเตรียมจะยื่นกุญแจรถให้เจิ้งคุนสยง ชายหนุ่มกลับเปลี่ยนคำพูดว่า “ให้คนอื่นไปจัดการ นายพาคนสองคนตามฉันมาก่อน”
“ได้” ฮั่วเฉียงหันกลับไปตะโกนเรียกสหายไม่กี่คน ร่วมกันคุ้มกันเจิ้งคุนสยงกลับบ้าน
ผู้ติดตามสองคนที่ไม่ได้ร่วมขนย้าย เดินตามข้างกายฮั่วเฉียง ขึ้นรถคาดิลแลค เอสคาเลดคันที่สอง