กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 88
เวลาผ่านไปทีละนาทีทีละวินาที ชายหนุ่มไม่มีทีท่าว่าจะหยุดหรือพักเลยสักนิด จ้าวอวิ๋นจิ่นทนไม่ไหวจริง ๆ เริ่มคิดอยากจะหนี อยากจะพลิกตัวคลานลงจากเตียง
เจิ้งคุนสยงปล่อยให้เธอทำตามใจชอบ
ทว่าทันทีที่เธอพลิกตัวสำเร็จและยังไม่ทันได้หนีออกไป สองมือก็พลันคว้าเอวเอวบางของเธอไว้แล้วกระชากกลับมาอย่างแรง
น้ำหนักมือนี้ทำให้จิตสำนึกของจ้าวอวิ๋นจิ่นหยุดชะงักไปชั่วครู่ มือเล็ก ๆ กำผ้าห่มใต้ร่างแน่น
เจิ้งคุนสยงโน้มตัวลงมา ใช้น้ำเสียงล่อลวง “ทายายังไม่เสร็จ ก็คิดจะหนีแล้ว?”
ขอบตาของจ้าวอวิ๋นจิ่นเปียกชื้น นอนหมดแรงอยู่บนเตียง ยอมจำนนให้ชายหนุ่ม “ทายา” แต่โดยดี
เจิ้งคุนสยงทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า...