กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 68
เธอหยิบยาพิษออกมา กำลังจะเอ่ยปากก็อดขมวดคิ้วไม่ได้ พอเผยอปากก็ดึงรั้งบาดแผลบนใบหน้าจนเจ็บปวด ทว่าตอนนี้ก็ไม่ใช่เวลามาใส่ใจเรื่องพวกนี้
เธอเอ่ยด้วยหอบหายใจ “คุณ... พอถึงท่าเรือเชียงแสน เห็นคนใส่เสื้อสีเขียวเข้ม รอยสักรูปมังกรสีทองที่หน้าอก ให้พูดคำว่า ‘แกะ’ แค่สองคำนี้ก็พอ เขา... จะพาคุณขึ้นเรือขนสินค้า หลังขึ้นเรือจัดให้คุณอยู่ตรงไหนก็ให้อยู่ตรงนั้น อย่าเดินเพ่นพ่านตามใจชอบ หลังลงเรือให้เดินตามหลังคนใส่เสื้อสีเขียวเข้ม เขาจะพาคุณไปหาคนที่ฉันจัดเตรียมไว้”
จ้าวอวิ๋นจิ่นล้วงเงินในกระเป๋า ดึงธนบัตรใบละ 1,000 บาทไทยออกมาสิบใบ หม่าอีรีบโบกมือ โบกศีรษะสุดชีวิต
“ฉะ... ฉันรับไว้ไม่ได้... รับไว้ไม่ได้”