ตอนที่ 67

ตอนที่ 67

“คุณหนูฝั่งพวกเธอทั้งหมด... รู้จักกันทุกคนเลยเหรอ”

หม่าอีส่ายหน้าพลางหอบหายใจติดขัด

“เอากุญแจมาให้ฉัน ฉันไปเอาเอง” จ้าวอวิ๋นจิ่นกล่าว

สภาพของหม่าอีในตอนนี้แทบจะพูดไม่เป็นคำ การจะให้นางกลับไปเอายาเสพติดอีกจึงเป็นไปไม่ได้โดยสิ้นเชิง

“อยู่ในลิ้นชักตู้หัวเตียงสีขาว”

หม่าอีหยิบพวงกุญแจออกมาจากกระเป๋าเป้ จ้าวอวิ๋นจิ่นรับมาแล้วก้าวเดินจากไปอย่างผ่าเผยสง่างาม

หม่าอีมองแผ่นหลังอันบอบบางทว่าผ่าเผยของหญิงสาว ทันใดนั้นก็ล่วงรู้ขึ้นมาว่าแม่เล้าคล้ายจะรู้จักจ้าวอวิ๋นจิ่น ตอนที่นางออกมาเมื่อครู่นี้ แม่เล้าก็อยู่ด้วย เพียงแต่จ้าวอวิ๋นจิ่นเดินออกไปไกลระยะหนึ่งแล้ว นางจึงตามไม่ทันโดยสิ้นเชิง

หม่าอีเคาะกระจกรถเพื่อขอความช่วยเหลือจากคนขับ คนขับฟังจบก็ส่ายหน้า เขาฟังภาษาไทยไม่เข้าใจ