ตอนที่ 47

ตอนที่ 47

เจิ้งคุนสยงสวมเชิ้ตสีดำ มือข้างหนึ่งซุกกระเป๋า เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าด้านหลังก็เหลียวกลับไปมอง

การแต่งตัวเช่นนี้ของจ้าวอวิ๋นจิ่น ทำให้เจิ้งคุนสยงรู้สึกอย่างไร้สาเหตุว่านางเหมือนกระต่ายน้อยตัวหนึ่ง

มุมปากของถานจงขุยยกเป็นรอยยิ้ม รู้สึกว่าสายตาของชายหนุ่มผู้นี้จัดว่าดีไม่เลว

ในสายตาของถานจงขุย ทวดทรงองค์เอวของจ้าวอวิ๋นจิ่นนับว่ายอดเยี่ยมจริง ๆ โดยเฉพาะขาคู่สวยนั่น หากเป็นดาราสาว คงต้องควักเงินซื้อประกันขาในราคามหาศาลเป็นพิเศษแน่

เจิ้งคุนสยงถอนสายตากลับมา

จ้าวอวิ๋นจิ่นก้าวขึ้นรถอัลฟาร์ดคันเดียวกับที่นั่งมาตามหลังเจิ้งคุนสยง มองผ่านกระจกมองหลังเห็นถานจงขุยนำอันนาขึ้นรถคันด้านหลังไป

ท่ามกลางความมืดมิดของยามค่ำคืน รถยนต์ค่อย ๆ เคลื่อนตัว ออกวิ่งวนรอบหนึ่งก่อนมุ่งหน้าออกจากคฤหาสน์ แล้วจึงเพิ่มความเร็วบนถนนที่มีการจราจรบางตา

เสาไฟริม สองข้างทางแล่นผ่านไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว จ้าวอวิ๋นจิ่นเอ่ยถามขึ้นว่า “พวกเราจะไปไหนกัน?”

“ไปกินข้าวก่อน จากนั้นค่อยไปเที่ยวไนต์คลับ”