ตอนที่ 46

ตอนที่ 46

คนรับใช้ อุ้มเด็กออกไป อันน่ายืนอยู่ที่เดิมมองตามแผ่นหลังของคนรับใช้และเด็ก จนกระทั่งหายลับไปอย่างสิ้นเชิง ก็ยังคงมองไปข้างหน้า

จ้าวอวิ๋นจิ่นเดินเข้าไปหา แล้วเอ่ยถามเสียงเบา “คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?”

จ้าวอวิ๋นจิ่นรู้สึกว่าคฤหาสน์แห่งนี้ดูวิจิตรหรูหรา ทว่าพอเข้ามากลับมีอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก

อันน่าได้สติกลับมา เช็ดหยาดน้ำตาที่ขอบตา แล้วพูดว่า “ไม่เป็นไร ฉันพาคุณไปเดินเล่นในคฤหาสน์ดีไหม?”

“ตกลง”

จ้าวอวิ๋นจิ่นมองออกว่าความสัมพันธ์ระหว่างเด็กกับถานจงขุยไม่ปกติ แต่ก็ไม่ได้ถามมากความ เพียงแค่เดินตามข้างกายอันน่า อยู่เป็นเพื่อนเธอเดินเล่น

“คุณอยู่กับคุนสยงเหรอ?” อันน่าถาม

“เปล่าค่ะ”