ตอนที่ 23

ตอนที่ 23

“ขิงยิ่งแก่ยิ่งเผ็ด ดูลูกชายคุณขาหักไปสองข้าง คุณยังสงบนิ่งราวขุนเขาไม่ยอมคายความจริงทั้งหมดออกมา”

เจิ้งคุนสยงยักคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง แล้วเริ่มปรบมือ

“เพียะ” “เพียะ” “เพียะ”

เสียงปรบมือแต่ละครั้งราวกับตบลงบนกลางใจของเกาหลิน เกาหลินยังคงมีความหวังลม ๆ แล้ง ๆ คิดว่าเจิ้งคุนสยงเป็นพวกแพ้ไม่เป็นแล้วอยากกระแทกกระทั้นโมโห เขาคิดไม่ถึงเลยว่าขาข้างที่สองของลูกชายจะโดนทำลายเร็วขนาดนั้น ถึงได้ทำให้ตนเองดูสงบเยือกเย็นถึงเพียงนี้

เจิ้งคุนสยงกวาดสายตามองฮั่วเฉียง ฮั่วเฉียงก็จิกเส้นผมของเกาเจ๋อไหลขึ้นมาทันที เตรียมจะบิดคออีกฝ่ายให้หักสะบั้น เกาเจ๋อไหลสัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายเอาจริง ตกใจจนได้สติคืนมาในพริบตา ไม่กล้าด่าทอเอะอะอีกต่อไป รีบตะโกนลนลาน “พ่อ ช่วย...ช่วยผมด้วย ช่วยผมด้วย! พวกมัน...เป็นบ้ากันไปหมดแล้ว!”