เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 22
ริมฝีปากบางของเจิ้งคุนสยงคาบบุหรี่ไว้ ควันบุหรี่ที่อบอวลคลุมใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มไว้ชั้นหนึ่งอย่างเลือนราง เขาหรี่ตาลง มองดูการแสดงบนเวที
ภาพอันเหี้ยมโหดเหล่านี้เกิดขึ้นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทุกวัน เธอไม่ใช่แม่พระ แต่ก็ไม่ใช่คนใจดำอำมหิตเช่นกัน เธอไม่อาจมองดูชีวิตหนึ่งดับสูญไปต่อหน้าต่อตาโดยไม่รู้สึกรู้สาได้
เธอพึ่งคิดจะหาข้ออ้างกลับห้องสวีท นักมวยฝ่ายแดงบนเวทีก็หยัดตัวลุกขึ้นในที่สุด สายตาดุร้าย แต่บนใบหน้ากลับยิ้มออกมาเจือแววเย้ยหยัน พลางมองไปยังผู้พ่ายแพ้ที่หมดสติไป เขาถอดนวมออกเดินมาข้างเชือกสังเวียน บนหัวเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ เช็ดออกอย่างไม่ใส่ใจ พลางถอนหายใจกระหืดกระหอบพูดว่า “พี่สง ดวงพี่นี่ไม่ค่อยดีเลยนะ ตอนกลางวันเล่นไพ่ก็แพ้ ตอนกลางคืนพนันมวยก็ยังแพ้อีก”