ตอนที่ 13

ตอนที่ 13

หลังจากไอลาเดินออกไป จ้าวอวิ๋นจิ่นก็โยนโทรศัพท์มือถือลงบนโต๊ะ แล้วพึมพำเสียงเบา “โทรศัพท์เครื่องนี้ตรงไหนให้ฉันไว้ติดต่อท่านกัน ชัดเจนว่าท่านกำลังเฝ้าระวังตำแหน่งของฉันแบบเรียลไทม์อยู่ต่างหาก”

เจิ้งคุนสยงยักคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง ไม่พูดอะไร สายตาเอาแต่มองจ้องไปที่กระสอบชกมวย

“ถ้าฉันมีปัญหาจริง ๆ ท่านวางแผนจะจัดการกับฉันยังไงอีกล่ะ” สายตาของจ้าวอวิ๋นจิ่นมองเหลือบไปยังกระสอบทรายเป็นระยะเช่นกัน

ทว่า คนที่สามารถมีส่วนเกี่ยวข้องกับเจิ้งคุนสยงได้ คิดดูก็คงไม่มีคนดีอะไร จ้าวอวิ๋นจิ่นทำได้เพียงปลอบตัวเองในใจว่า พวกเขาก็แค่หมาฟัดหมา

“ทิ้งศพบนผืนทะเล ไม่ได้ง่ายดายมากหรือไง”