ตอนที่ 12

ตอนที่ 12

ชายฉกรรจ์ย่างสามสอยเข้าหาเธอ จ้าวอวิ๋นจิ่นร้องไห้จนหยาดน้ำตาเปรอะเปื้อนใบหน้างดงามราวกับดอกหลีต้องหยาดฝน

การต้องอาศัยผู้อื่นอยู่ตั้งแต่เด็กทำให้เธออดทนและแสดงละครเก่งเป็นพิเศษ

“ได้โปรด... ขอร้องละ ฉันไม่ได้ยั่วโมโหคุณ อย่าทำร้ายฉันเลย”

ชายฉกรรจ์เป็นบอดี้การ์ดของเจิ้งคุนสยง เขามาเพื่อหยั่งเชิงจ้าวอวิ๋นจิ่นจริง ๆ เพื่อดูว่าเธอเป็นคนที่ถูกผู้มีเจตนาแอบแฝงส่งมาหรือไม่ ปฏิกิริยาของจ้าวอวิ๋นจิ่นในตอนแรกค่อนข้างน่าสงสัย แต่ถ้าบอกว่าเธอเป็นเพียงผู้หญิงที่มีปฏิกิริยาตอบสนองไวหน่อย ก็พอฟังขึ้นอยู่ เพราะลูกเตะสูงกวาดลำคอตอนหลังนั้นมาเร็วและกะทันหันมาก หากเธอมีฝีมือจริง ย่อมต้องสวนกลับตามสัญชาตญาณอย่างแน่นอน

“ได้... ได้โปรดเถอะ” จ้าวอวิ๋นจิ่นขดตัวลง ยกมือประกบประสานถูฝ่ามือไปมารวมกันไม่หยุด หวังจะปลุกจิตสำนึกฝ่ายตรงข้าม “ได้โปรดเถอะ อย่าทำร้ายฉันเลย”