ตอนที่ 3

ตอนที่ 3

“นั่นสิ” หมูอ้วนเอื้อมมือไปคว้าเส้นผมของจ้าวอวิ๋นจิ่นอีกครั้ง “ในเมื่อไม่ใช่คนของคุณ ฉันจะจัดการยังไงมันก็เรื่องของฉัน”

หน้าตาและการแต่งกายของหญิงสาวตรงหน้าทำให้เจิ้งคุนสยงพึงพอใจอยู่บ้างจริง ๆ เพียงแต่ผู้หญิงข้างกายเขามีมากเกินไป พวกสวย ๆ ยิ่งนับไม่ถ้วน ไม่จำเป็นต้องไปมีเรื่องกับหมูอ้วนเพราะคนประเภทใช้เสร็จก็โยนทิ้ง ทว่าเขากลับรู้สึกขอบคุณจ้าวอวิ๋นจิ่นอยู่เหมือนกัน การที่เธอลงมือแบบนี้ ช่วยประหยัดเรื่องยุ่งยากให้เขาไปได้ไม่น้อย

ในจังหวะที่เจิ้งคุนสยงหมุนตัวหันหลังอยู่นั้น จ้าวอวิ๋นจิ่นก็เอ่ยคำว่า “พี่ถ่ง” ออกมาด้วยภาษาประเทศเออย่างโรยแรง

ในแฟ้มประวัติระบุไว้ชัดเจนว่า เจิ้งคุนสยงพูดภาษาประเทศเอได้

เจิ้งคุนสยงชะงักฝีเท้าลงแล้วหยุดยืน

ขณะนั้นเอง ลูกน้องด้านนอกก็ผลักประตูเข้ามา พร้อมกับนำยาเสพติดที่เตรียมไว้สำหรับฉีดมาส่งให้