กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 229 เหมืองตะวันออกเฉียงเหนือ
“หา? ฉันไม่เป็นอะไรนี่”
เสิ่นมู่ขยี้หน้า คลายกล้ามเนื้อบนใบหน้าที่เมื่อยล้าจากการยิ้ม
คุณแม่เสิ่นวางหม้อเก็บความร้อนสองใบลงบนโต๊ะทำงาน “ย่าของลูกกลัวว่าลูกจะกินไม่อิ่มที่ฐานที่มั่น เลยให้แม่ห่อข้าวมาให้”
เสิ่นมู่โผเข้าไปอย่างร่าเริง “โอ๊ย~ ย่ารักฉันมากที่สุดเลย... แม่ก็รักฉันเหมือนกัน อุตส่าห์วิ่งมาส่งข้าวให้ถึงที่ ลำบากแล้ว!”
คุณแม่เสิ่นส่งเสียงหึหึ แล้วทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ “ก็พอไหว ไม่ถือว่าลำบากหรอก แค่กังวลนิดหน่อยว่าคุณจะปรับตัวไม่ได้ ดูแลคนเป็นหมื่นเป็นแสน คงเหนื่อยมากสินะ?”