กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 228 ตาข่ายไร้ทางหนี
เสิ่นมู่ฝืนรวบรวมเรี่ยวแรง พลางปลอบ “จ้าวฮ่าวหราน นายอย่าเพิ่งร้อนใจไป ในเวลาแบบนี้การไม่มีข่าวต่างหากคือข่าวดี มีคุณห้าอยู่ด้วย เธอเก่งขนาดนั้น ลู่ซินเหวินคงไม่เป็นอะไรหรอก”
จ้าวฮ่าวหรานอ้าปากจะพูดแต่ก็หยุดไว้
เสิ่นมู่ถาม “นายอยากพูดอะไรกัน กับฉันยังมีอะไรที่พูดไม่ได้อีกหรือ”
จ้าวฮ่าวหรานมองมนุษย์กลายพันธุ์คนหนึ่งเดินผ่านไป แล้วดึงเสิ่นมู่ไปข้างหนึ่ง พลางลดเสียงลงพูด
“ตอนที่เรากลับมาด้วยกันสองคนช่วงนั้น ความรู้สึกที่คุณห้าให้ฉันมัน… แปลก ๆ”
ในใจเสิ่นมู่สะดุ้งวูบ แต่บนหน้าก็ต้องฝืนทำเป็นสงบ “คุณห้า? คงไม่หรอก! ก่อนหน้านี้เธออยู่ในฐานที่มั่นเราตั้งกว่าสองเดือนไม่ใช่หรือ ก็ดูเรียบร้อยดีนี่”