กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 กินเนื้อแม่แล้วต้องรอด
“เสิ่นมู่ ทำอะไรน่ะ” สุดท้ายจ้าวฮ่าวหรานก็อดทนความสะอิดสะเอียนและความหวาดกลัวไว้ได้ ก้าวตามมา
เพียงการระเบิดครั้งนี้ ซอมบี้แถบนี้กว่าเก้าส่วนตายคาที่ ซากศพนับพันนอนเกลื่อนอยู่เบื้องหน้า แรงกระแทกนั้นไม่ต้องเดาก็รู้ แต่เสิ่นมู่กลับราวกับไม่รู้สึกเลย เธอเพียงคุ้ยหาอย่างเป็นกลไก ฝ่ามือถูกความร้อนที่ยังหลงเหลือของซากศพเผาไหม้อย่างรวดเร็ว
จ้าวฮ่าวหรานทนมองไม่ไหว ยื่นพลั่วให้เธอ “ใช้สิ่งนี้เถอะ”
“ไม่ต้อง” เสิ่นมู่ส่ายหน้าปฏิเสธ