เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 158 ลองดูสักตั้ง
ตอนที่เยี่ยเสี่ยวเดินออกมาจากห้องอาบน้ำ ทั้งร่างราวกับได้รับการชำระล้างใหม่หมดจด
น้ำร้อนได้ชะล้างความเหนื่อยล้าและคราบน้ำตาบนใบหน้าของนางจนหมดสิ้น เส้นผมสีดำนุ่มสลวยที่เป่าจนแห้งหมาดทิ้งตัวสยายอยู่บนช่วงไหล่ เผยให้เห็นใบหน้างดงามสะกดสายตา
นางเปลี่ยนมาสวมชุดสำรองที่สะอาดเพียงชุดเดียวในกระเป๋าเป้...เสื้อยืดสีขาวเรียบง่ายตัวหนึ่งกับกางเกงขาสั้นสีน้ำเงินเข้ม แม้รูปแบบจะเรียบง่าย ทว่าทั่วทั้งร่างกลับดูมีส่วนเว้าส่วนโค้งเด่นชัด
จากนั้นนางก็ได้กลิ่นหอมสายนั้น
ไม่ใช่เพียงกลิ่นหอมของกับข้าวทั่วไป แต่เป็นกลิ่นหอมผสมผสานอันซับซ้อนที่เจือด้วยความเผ็ดชาสดใหม่ หวานละมุนของผลไม้ และความเข้มข้นกลมกล่อมของน้ำแกง ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นข้างหนึ่งคอยชักนำฝีเท้าของนางให้ก้าวไปยังบริเวณห้องครัว