กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 157 เดี๋ยวก็ชินไปเอง
จ้าวเถียนเหม่ยไม่ได้ตอบทันที
นางหันศีรษะไปมองซูไห่ ดวงตาคู่ที่ปกติคล่องแคล่วเย็นชาคู่นั้น เวลานี้กลับเปี่ยมล้นไปด้วยการอ้อนวอน
นางไม่ได้เอ่ยปากโดยตรง แต่นางรู้ว่าซูไห่มองความหมายของนางออก
ซูไห่เอนพิงเก้าอี้คนขับ นิ่งเงียบไปสองสามวินาที
หลังจากระดับซูเปอร์เลเวียธานเลื่อนเป็นขั้นห้า จำนวนลูกเรือตามพิกัดก็ขยายจากสิบคนเป็นสิบห้าคน มิติของห้องคนขับและพื้นที่พักอาศัยล้วนใหญ่ขึ้นกว่าตอนขั้นสี่หนึ่งรอบ
จ้าวเถียนเหม่ยรับผิดชอบการขับ โจวเสี่ยวเหมิงรับผิดชอบการเพาะปลูกฝ่ายพลาธิการและการรักษา ตัวเขาเองรับผิดชอบการบัญชาการรบและการโจมตีหลัก... ในทีมยังขาดกำลังคนที่สามารถรับผิดชอบงานได้ด้วยตนเองอยู่จริง ๆ