เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 22 พวกมันมาแล้ว
เรือดำน้ำจู่โจมระดับวาฬเพชฌฆาตแล่นเข้าสู่พิกัดแนวป้องกันอย่างช้า ๆ ก่อนจะลอยตัวนิ่งอยู่ในตำแหน่งที่กำหนดไว้
ซูไห่มองผ่านหน้าต่างเรือ เห็นบรรดาเพื่อนร่วมทีมชั่วคราวที่กำลังจะต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กัน
ลำที่อยู่ใกล้ที่สุดเป็นเรือดำน้ำขนส่งขนาดกลางรุ่นดัดแปลง บนตัวเรือด้านนอกทาสีขาวเป็นตัวอักษรขนาดใหญ่สามคำอย่างบิดเบี้ยวว่า “เรือซานตัว”
เรือดำน้ำดูหนาแน่นแข็งแกร่ง ห้องเก็บสินค้าถูกดัดแปลงเป็นแท่นติดตั้งยุทธภัณฑ์ภายนอก โดยติดท่อยิงตอร์ปิโดสี่ท่อและเครื่องปล่อยระเบิดน้ำลึกสองเครื่องเพิ่มเข้าไป
พื้นผิวลำเรือเต็มไปด้วยรอยเชื่อมปะผุและแผ่นเกราะเสริมความแข็งแกร่ง ราวกับถูกช่างฝีมือหยาบกระด้างแต่เปี่ยมด้วยพละกำลังดัดแปลงมาอย่างป่าเถื่อน
ประตูห้องของเรือซานตัวเปิดออก ชายวัยกลางคนรูปร่างกำยำคนหนึ่งโผล่ตัวออกมาครึ่งร่างจากด้านใน เขาสวมชุดดำน้ำเก่า ๆ และโบกมือให้ซูไห่อย่างแรง
ผิวของเขาคล้ำเข้ม ใบหน้าเหลี่ยม พอยิ้มแล้วฟันขาวเต็มปากก็ดูสะดุดตาเป็นพิเศษในใต้ทะเลลึก
ในช่องสัญญาณกลุ่มเล็กมีเสียงดังกังวานของเขาดังขึ้นมา “หัวหน้าหน่วยมาแล้ว สวัสดีหัวหน้าหน่วย ฉันชื่อจ้าวซานตัว”
ซูไห่ตอบกลับไปในช่องสัญญาณกลุ่มเล็กลำหนึ่งคำว่า “สวัสดี”