เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 6 ลาภลอยเหนือความคาดหมาย
ซูไห่แล่นย้อนกลับไปตามเส้นทางเดิมของร่องเขาลึก ผ่านป่าสาหร่ายทะเล สัญญาณของฝูงปลาเกล็ดเงินฟันแหลมปรากฏขึ้นบนหน้าจอโซนาร์อีกครั้ง พวกมันไม่ได้ไปไหนไกล ยังคงวนเวียนอยู่รอบนอกป่าสาหร่ายทะเล คงคิดว่ากระป๋องเหล็กเมื่อครู่ไม่ช้าก็เร็วต้องออกมาจากข้างในเป็นแน่
พวกมันเดาถูก
เพียงแต่วิธีการออกมาไม่ค่อยเหมือนกับที่พวกมันคิดไว้สักเท่าไหร่
ซูไห่ลอยลำนิ่งอยู่ตรงขอบป่าสาหร่ายทะเล อยู่ห่างจากฝูงปลาประมาณ 400 เมตร เขาปรับโซนาร์เข้าสู่โหมดติดตามแม่นยำ ล็อกเป้าพื้นที่แกนกลางที่ฝูงปลาหนาแน่นที่สุด จากนั้นปลดล็อกสลักนิรภัยของท่อยิงตอร์ปิโดทั้งหมดออก
ตอร์ปิโด 6 ลูก เขาเก็บไว้เพียง 2 ลูก
ส่วนอีก 4 ลูกที่เหลือ ขอมอบให้ฝูงปลานี้ทั้งหมด
“ให้พวกแกกัดมาพอแล้ว” ซูไห่ทาบนิ้วหัวแม่มือลงบนปุ่มยิง สีหน้าไร้ความรู้สึก “คราวนี้ตาฉันกัดบ้างล่ะ”
ตอร์ปิโดลูกแรกพุ่งแหวกน้ำออกจากท่อยิงด้วยเสียงหวีดหวิว ลากแนวฟองคลื่นสีขาว พุ่งดิ่งเข้าใส่ใจกลางจุดที่หนาแน่นที่สุดของฝูงปลาอย่างแม่นยำ
3 วินาทีต่อมา