เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 ผู้ทวนกระแส
ซูไห่ไม่ได้ลดความเร็วลง เขาแล่นตรงไปข้างหน้าอีกเกือบสามกิโลเมตรตามเส้นทางปลอดภัยที่ข้อมูลการเอาชีวิตรอดระบุไว้ จนกระทั่งหลุดพ้นจากรัศมีของน้ำวนยักษ์โดยสิ้นเชิง จึงค่อยลดความเร็วลงเหลือ 30 น็อต จากนั้นเป็น 15 น็อต และสุดท้ายก็ลอยลำนิ่งอยู่เหนือที่ราบใต้ทะเลอันค่อนข้างราบเรียบแห่งหนึ่ง
เขาผลักคันโยกควบคุมไปยังตำแหน่งเกียร์ว่าง แล้วเอนหลังพิงพนักเก้าอี้
เสื้อผ้าตรงแผ่นหลังเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นเยียบ แนบติดผิวหนังทั้งเปียกชื้นและหนาวสั่น นิ้วมือของเขายังสั่นระริกเล็กน้อยหลังจากคลายออก เพราะกำคันโยกควบคุมแน่นอยู่นานเกินไป
เขาก้มมองมือตัวเอง ก่อนจะเงยหน้ามองน้ำทะเลสีน้ำเงินเข้มที่กลับคืนสู่ความสงบเงียบอีกครั้งนอกหน้าต่างเรือ จากนั้นก็พ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด
ลมหายใจนี้พ่นออกมากินเวลานานเกือบสิบวินาที
หลังจากพ่นลมหายใจเสร็จ เขาก็ก้มตัวลงหยิบโค้กกระป๋องที่ยังดื่มไม่หมดขึ้นมาจากพื้น... มันกลิ้งเข้าไปอยู่ในซอกใต้เก้าอี้ระหว่างการโคลงเคลงเมื่อครู่ ตัวกระป๋องบุบไปแถบหนึ่ง ทว่ากลับไม่รั่วเลยแม้แต่น้อย ซูไห่ดึงห่วงเปิดกระป๋อง เงยหน้าดื่มโค้กอึกสุดท้ายจนหมด แล้วบีบกระป๋องเปล่าจนแบน โยนทิ้งลงในช่องรีไซเคิลของห้องเก็บของอย่างไม่ใส่ใจ
ในเวลานั้นเอง เสียงการแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นในหัวของซูไห่