กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 336 ร้องไห้โฮสักยก
ทุกปีในฤดูจบการศึกษาของสถาบันยงเยี่ย พลุฉลองจะจุดจนหมดลง แล้วมักจะเหลือนักเรียนอยู่สองกลุ่มเสมอ
กลุ่มแรกคือพวกที่มีหนังสือรับรองการทำงานอยู่ในมือแล้ว พากันมายืนถ่ายรูปเป็นที่ระลึกหน้าบอร์ดประกาศ รอยยิ้มออกมาจากใจจริง
ส่วนอีกกลุ่ม ก็คือคนแบบเอริก
ยืนอยู่หน้าบอร์ดประกาศ จ้องมองข้อมูลตำแหน่งงานที่แปะไว้แน่นขนัด ตาค้าง สองมือล้วงกระเป๋าไม่รู้จะเอาไปวางไว้ตรงไหนดี
“ยังคิดไม่ตกอีกเหรอ”
เสียงของโมดีดังมาจากด้านข้าง
เขาคาบก้านหญ้าที่ไปหามาจากไหนก็ไม่รู้ พิงเสาหินอย่างเกียจคร้าน สายตากวาดมองผู้คนที่เดินผ่านไปมา