เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 335 รองแม่ทัพทั้งสอง
รองแม่ทัพกองทัพกิจการรัฐไม่รอให้คู·โลภะพูดอะไรต่อ ก็หันหลังก้าวเท้ายาวๆ มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกของลานกว้างทันที เขาแทบจะรออวดผลงานชิ้นเอกของตัวเองให้เพื่อนร่วมงานดูไม่ไหวแล้ว
คู·โลภะก้มมองปึกเอกสารงานวิจัยหนาเตอะที่หนีบไว้ใต้แขน แล้วถอนหายใจออกมา นึกในใจว่าไหนๆ ก็มาแล้ว จึงยอมเดินตามไป
“เจ้าไม่ไปถามแม่ทัพโลภะ ดั้นด้นมาถามคนนอกวงการอย่างข้าทำไม”
รองแม่ทัพไม่ได้หันหลังกลับมา ขาก็ก้าวเดินไม่หยุด น้ำเสียงไม่ได้รำคาญ แค่รู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง
คู·โลภะคิดอยู่ครู่หนึ่งจึงพูดขึ้น
“มันไม่เหมือนกัน”
แต่ที่ไม่เหมือนกันตรงไหน เอาเข้าจริงตัวเขาก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน
ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับโลภะไม่ได้แย่ เผลอๆ ตอนที่โลภะต้องเคลียร์เอกสารกองพะเนิน เขายังเคยเข้าไปช่วยอยู่บ่อยครั้ง นับว่ารู้ไส้รู้พุงกันพอสมควร