ตอนที่ 312 ว่างจริง ๆ

ตอนที่ 312 ว่างจริง ๆ

ภายในกระท่อมไม้ จางหยวนวางฎีกาคำร้องขออันหนาเตอะลง ไฟวิญญาณในเบ้าตาไหวระริกอย่างสงบนิ่ง

เขาอ่านรายงานทั้งหมดจบเรียบร้อยแล้ว

มิติระดับห้าที่เรียกว่าแดนพิศวงนั่น สถานการณ์แย่กว่าที่เขาคิดเอาไว้นิดหน่อย แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นกู่ไม่กลับ

ตัวพิศวงที่แข็งแกร่งที่สุดซึ่งโผล่มาในโลกความเป็นจริงก็แค่ขั้นสาม เทียบเท่ากับระดับอันเดดที่เพิ่งจบจากสถาบันของจักรวรรดิเท่านั้น

ศัตรูระดับนี้ ไม่ว่าส่งเจ็ดขุนพลตนไหนไป แค่คนเดียวก็กวาดล้างได้ทั้งมิติแล้ว

แต่จางหยวนไม่ได้กะจะให้เจ็ดขุนพลลงมือ

“ให้พวกนั้นไป มันสิ้นเปลืองเกินไป”

จางหยวนพึมพำกับตัวเอง นิ้วเคาะโต๊ะเบา ๆ เป็นจังหวะ

เจ็ดขุนพลในตอนนี้ แต่ละตนต่างมีงานล้นมือ ตารางงานแต่ละวันแน่นเอี้ยดยิ่งกว่าอะไร