กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 310 บรรยากาศที่ไม่ชอบมาพากล
ตอนที่โปจิกระโดดดึ๋งออกมาจากแสงของวงเวทเคลื่อนย้าย สายตาก็เหลือบไปเห็นน้าราคะเป็นคนแรก
นางยืนกอดอกอยู่กลางโถงเคลื่อนย้ายของกองทัพเวท มุมปากประดับรอยยิ้มที่มีความหมายลึกซึ้ง
รอยยิ้มนั้นทำให้โปจิรู้สึกหนาวเยือกขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก แต่พอมันส่ายหัวไปมาก็คิดว่าตัวเองคงคิดมากไปเอง
“น้าราคะ! ข้ากลับมาแล้ว!”
โปจิกระโดดดึ๋งๆ ไปตรงหน้าราคะอย่างร่าเริง หนวดเส้นเล็กๆ โบกสะบัดไปมา
“คราวนี้ข้าเก่งมากเลยนะ! ช่วยเจ้านายเจรจาธุรกิจใหญ่สำเร็จด้วย! มนุษย์พวกนั้นยังให้เค้กข้ามาตั้งเยอะแน่ะ!”
ราคะก้มมองโปจิที่อยากอวดจนตัวสั่น รอยยิ้มบนหน้ายิ่งลึกซึ้งขึ้นไปอีก