กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 302 ร่างวิญญาณ
ลมริมแม่น้ำพัดพาความเย็นของยามค่ำคืนมาด้วย ปัดเป่าไออุ่นสุดท้ายของสมุดบันทึกจนจางหายไป
ซูฉิงลุกขึ้นยืน ปัดฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงบนกางเกง แล้วมองดูเศษเถ้าถ่านที่ปลิวกระจายเหล่านั้นค่อยๆ เลือนหายไปในความมืดมิด
ธุระเสร็จสิ้นแล้ว
“ไปกันเถอะ โปจิ”
เสียงของซูฉิงแผ่วเบามาก
“อื้อ”
โปจิกระโดดจากไหล่ของซูฉิงกลับขึ้นไปบนหัว แล้วหาที่เหมาะๆ หมอบลงอย่างสบายอารมณ์
หนึ่งคนกับหนึ่งสไลม์เดินไปตามทางเท้าเลียบฝั่งแม่น้ำ ค่อยๆ มุ่งหน้ากลับบ้าน
แสงไฟริมถนนทอดเงาของซูฉิงจนยาวเหยียด แล้วก็หดสั้นลงใต้เสาไฟต้นถัดไป ก่อนจะยืดยาวออกอีกครั้ง