ตอนที่ 230 ป่วย

ตอนที่ 230 ป่วย

วันนี้รีอายังคงยืนรออยู่ที่หัวมุมถนนเดิมเหมือนทุกวัน

นางพิงกำแพง หลับตาลง แล้วนับเวลาจากจังหวะการเต้นของหัวใจและลมหายใจ

ใกล้จะได้เวลาแล้ว

เวลาที่เอมีมาถึงในแต่ละวันค่อนข้างคงที่ คลาดเคลื่อนไม่เกินสิบนาที

นี่คือข้อสรุปที่รีอาได้จากการเฝ้าสังเกตมาห้าวัน

มีเสียงฝีเท้าดังขึ้น

แต่มีบางอย่างผิดปกติ

รีอาลืมตาขึ้น ขมวดคิ้วแน่น

จังหวะก้าวเดินดูสับสน ไม่ได้เบาสบายและมีจังหวะเหมือนวันก่อนๆ