ตอนที่ 229 อารมณ์

ตอนที่ 229 อารมณ์

เย็นวันต่อมา เสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นอีกครั้ง

แปะ แปะ

น้ำแตกกระจายตามจังหวะย่ำอย่างร่าเริง เสียงสะท้อนดังก้องไปไกลในท่อระบายน้ำอันเวิ้งว้าง

รีอาเงยหน้าขึ้นจากมุมมืด สัญชาตญาณของร่างกายสั่งให้นางผ่อนลมหายใจให้ช้าลง

แสงสีส้มสลัวส่องมาจากหัวเลี้ยวทางเดิน ทอดเงาร่างเล็กๆ ที่โยกเยกไปมาลงบนผนัง

“พี่รีอา! ข้ามาอีกแล้วนะ!”

เสียงของเอมีก้องอยู่ในท่อระบายน้ำ รีอาไม่ได้ตอบอะไร เพียงแค่ยืนนิ่งอยู่ในเงามืด มองดูเด็กหญิงตัวน้อยกระโดดโลดเต้นเดินเข้ามา

วันนี้เอมีเปลี่ยนชุดใหม่ เป็นกระโปรงสีน้ำเงินที่มีรอยปะชุนตรงปลายแขนเสื้อและชายกระโปรง

นางยังคงถือตะเกียงน้ำมันดวงนั้น ส่วนตะกร้าสานในมืออีกข้างก็อัดแน่นกว่าเมื่อวาน ข้างในมีเศษขยะในครัวสารพัดชนิด