ตอนที่ 220 สิ่งที่ตกลงมาจากฟ้า

ตอนที่ 220 สิ่งที่ตกลงมาจากฟ้า

วิลเลียมถือตะกร้าหวายใส่สมุนไพร ไม้เท้าในมือเคาะลงบนทางเดินในป่าเป็นจังหวะเนิบช้า

แสงแดดลอดผ่านช่องว่างระหว่างใบไม้ ทาบเป็นจุดสว่างไหวระริกอยู่บนพื้น

กลิ่นดินและกลิ่นหญ้าเขียวลอยอบอวลในอากาศ ได้กลิ่นแล้วชวนให้อยากหาที่เอนหลังหลับสักตื่น

ป่าแถบนี้ไม่กว้างเท่าไร คนในเมืองว่างเมื่อไหร่ก็ชอบแวะมาเดินเล่น เก็บฟืนบ้างหาเห็ดบ้างจนเหยียบทางเตียนไปหมด

วิลเลียมก้มตัวลง พบต้นไป๋ฮ่าวหลายต้นขึ้นงอกงามอยู่ตรงโคนต้นโอ๊กแก่

ของสิ่งนี้รักษาพวกโรคภัยไข้เจ็บเล็กๆ น้อยๆ ได้ผลดีนัก แถมยังไม่ต้องเสียเงินสักแดง

วิลเลียมใช้มีดพกที่ติดตัวมาตัดชิดโคน แล้วโยนใส่ตะกร้าสมุนไพรด้านหลังอย่างคุ้นมือ

เดินต่อไปไม่กี่ก้าว ก็พบดงสะระแหน่อยู่ข้างลำธารสายเล็กเข้าอีก

ดียิ่ง ค่ำนี้กลับไปต้มน้ำดื่ม จะได้ประหยัดเงินซื้อใบชา