กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 219 วิลเลียม
เช้าตรู่ในเมืองเล็กออร์แลนโด แสงแดดสาดส่องลงมาบนถนนหินอย่างเกียจคร้าน
ชายชราผมขาวถือตะกร้ายาสานจากเถาวัลย์ ยันไม้เท้าที่ถูกขัดจนขึ้นเงา พลางเดินทอดน่องไปตามถนนสายหลักของเมือง
“หมอวิลเลียม!”
มาร์ธาเจ้าของร้านขนมปังโผล่ตัวออกมาครึ่งหนึ่งจากหน้าต่าง พลางโบกมือให้เขาเต็มแรง แป้งบนหน้าโปรยปรายลงมาตามจังหวะที่ขยับตัว
“ข้าเก็บขนมปังข้าวไรย์ของเมื่อวานไว้ให้ท่านสองก้อน ขายให้ถูกๆ เลย!”
วิลเลียมยิ้มพลางโบกมือปฏิเสธ โดยที่ฝีเท้าไม่ได้หยุดเลยแม้แต่น้อย
“ไม่ต้องหรอกมาร์ธา ที่บ้านข้ายังมีอยู่เลย”
“ท่านตานี่ดื้อจริงๆ! ถ้างั้นลองชิมขนมปังบีตรูตที่ข้าเพิ่งอบเสร็จใหม่ๆ ไหมล่ะ ไม่คิดเงินสักแดงเดียวเลย!”
วิลเลียมเหลือบมองก้อนสีม่วงประหลาดบนเคาน์เตอร์ แล้วรีบเร่งฝีเท้าขึ้นอีกหลายส่วน