ตอนที่ 217 หมายเลขหนึ่ง

ตอนที่ 217 หมายเลขหนึ่ง

ลิชเดินไปตามทางเดินยาวส่วนลึกของพระราชวัง

ทางเดินสายนี้แทบไม่มีของตกแต่งใดๆ กำแพงโดยรอบแผ่แสงสีเทาจางๆ ออกมา

ในที่สุดเขาก็หยุดลงตรงหน้าประตูบานหนึ่งที่ดูธรรมดา แล้วเคาะประตู

“เข้ามา”

เสียงของหญิงสาววัยรุ่นดังออกมาจากข้างใน

ได้ยินดังนั้น ลิชจึงผลักประตูเปิดออก

ห้องนี้เล็กมาก มีขนาดแค่สิบกว่าตารางเมตรเท่านั้น

เตียงหนึ่งหลัง โต๊ะหนึ่งตัว เก้าอี้หนึ่งตัว นั่นคือเฟอร์นิเจอร์ทั้งหมด

เด็กสาวคนหนึ่งที่ดูอายุราวสิบหกสิบเจ็ดปีกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ ในมือถือหนังสือเล่มหนาเตอะไว้เล่มหนึ่ง