กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 216 แดนอันเดด
ในเวลาเดียวกัน ณ แดนอันเดด
ที่นี่ไม่มีตะวันขึ้นหรือจันทร์ตก ท้องฟ้าเป็นสีเทาหม่นหมองอยู่ตลอดกาล
สุดสายตาที่มองไป ผืนแผ่นดินมีแต่ชั้นหินแตกระแหงกับกองกระดูกขาวโพลนไร้ที่สิ้นสุด
ดินแดนแห่งนี้คืออาณาจักรของผู้ล่วงลับ เป็นจุดสิ้นสุดของสรรพสิ่ง
พระราชวังหลังมหึมาตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางแดนรกร้างพอดิบพอดี
โครงสร้างหลักของวังไม่ได้สร้างจากอิฐหิน แต่เป็นโครงกระดูกของสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์บางชนิด
กระดูกซี่โครงแต่ละซี่โค้งขึ้นด้านบน ค้ำยันโดมสูงเสียดฟ้ากว่าร้อยเมตรเอาไว้
ประตูวังบานใหญ่สูงถึงหลายสิบเมตร
หน้าประตูมีทหารยามโครงกระดูกยืนเรียงกันสองแถว รูปร่างสูงเกินสองเมตร ในมือถือหอกยาวทำจากกระดูกเล่มโต