เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 241 เงาโดดเดี่ยวหน้าประตูสวรรค์ ใครกล้าส่งเสียงรบกวนน้องข้านอน?
เหนือเก้าชั้นฟ้า ทะเลเมฆม้วนตลบพลุกพล่านประหนึ่งน้ำเดือดพล่าน
เมฆมารสีเทาตะกั่วอันหนาทึบถูกพละกำลังอันป่าเถื่อนสายหนึ่งฉีกกระชากออกจากตรงกลาง แสงสีทองหมื่นจั้งแทงดิ่งลงมาราวกับกระบี่คม ผ่าเปิดช่องว่างอันบาดตาขึ้นเหนือห้วงอเวจีหมื่นมารซึ่งไร้ตะวันจันทราตลอดทั้งปีได้อย่างหักหาญ
ซุ้มประตูขนาดยักษ์สูงหนึ่งร้อยจั้งซึ่งก่อร่างขึ้นจากหยกขาวไร้ตำหนิตลอดทั้งหลัง ค่อย ๆ ควบแน่นขึ้นท่ามกลางแสงสีทอง
บนซุ้มประตูปรากฏอักขระสีทองอันสลับซับซ้อนไหลเวียน อักขระแต่ละสายล้วนแผ่แรงกดดันอำนาจที่ทำให้ผู้คนแทบหายใจไม่ออก ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายอัสนีอันเข้มข้นปนกลิ่นไหม้เกรียม
ขั้นบันไดหยกขาวยื่นทอดตัวลงมาทีละขั้น ๆ ลอยคว้างอยู่กลางเวหา
เสียงโลหะกระทบกันอย่างพร้อมเพรียงดังก้องออกมาจากเบื้องหลังประตูสวรรค์
ทหารสวรรค์ร่างกำยำหลายสิบคนสวมเกราะเกล็ดเชื่อมสีเงินสว่าง ถือง้าวยาวสีเงินยาวหนึ่งจั้งสองชุ่น ก้าวเหยียบแสงสีทองเรียงแถวเดินออกมาจากหลังประตู พื้นรองเท้าของพวกเขาเหยียบลงบนขั้นบันไดหยกขาวส่งเสียงทึบหนักหน่วง ทุกย่างก้าวที่เดินไป มิติโดยรอบก็พลอยสั่นสะเทือนตามไปด้วย
ใจกลางขบวนแถว มีแม่ทัพเทพผู้หนึ่งสวมเกราะหนักสีทองเข้มก้าวเดินออกมา