เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 240 แผ่นหลังของพี่ชาย กลับบ้านเตรียมศึก
เสียงกู่ร้องของคน 50,000 คน ราวกับคลื่นยักษ์สึนามิที่ในที่สุดก็สงบลง
ระลอกคลื่นแผ่กระจายเป็นวงแล้ววงเล่าเหนือซากปรักหักพังอันแหลกลาญของภูเขาชิงอวิ๋น ก่อนจะสลายหายไปในสายลมอย่างสิ้นเชิงในท้ายที่สุด
เสิ่นจิงฉือยืนอยู่บนที่สูง
นางมองดูแผ่นหลังมืดฟ้ามัวดินเบื้องล่างเหล่านั้น
ไม่มีผู้ใดกล้าเงยหน้าขึ้นมา
เสียงลมหายใจทั้งหมดถูกสะกดกลั้นจนแผ่วเบาถึงขีดสุด ด้วยหวาดกลัวว่าจะไปรบกวนยมราชเดินดินคนใหม่แห่งโลกเสินหยวนผู้นี้
เสิ่นจิงฉือค่อย ๆ หลับตาทั้งสองข้างลง
บนจอประสาทตา แสงข้อมูลโค้ดรหัสสีแดงและน้ำเงินที่เต้นระริกและถักทอประสานกันอย่างบ้าคลั่งเหล่านั้น ค่อย ๆ หม่นแสงลงทีละน้อย ๆ
หน้าต่างของระบบ 2.0 หดเล็กลงจนกลายเป็นจุดแสงอันริบหรี่ ก่อนจะมีเสียง “ติ๊ด” ดังขึ้น แล้วเลือนหายเข้าไปในส่วนลึกของห้วงความคิดอย่างสิ้นเชิง