เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 211 กำแพงล้มทุกคนรุมซ้ำเติม! พันธมิตรฝ่ายธรรมะพร้อมใจโขกศีรษะขอขมา
สายลมพัดกวาดผ่านซากปรักหักพัง
เสิ่นจิงฉือกุม [จุ้ยเย่] สีแดงคล้ำเอาไว้ ผ้าคลุมดำทองส่งเสียงพึ่บพั่บดังสะบัดท่ามกลางอากาศที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือด
สายตาของนางกวาดมองเขตอาคมไร้รูปที่อยู่รอบนอกอย่างไม่รีบร้อน
ด้านนอกเขตอาคม บรรดาผู้บำเพ็ญแห่งสามสิบหกสำนักที่เมื่อครู่ยังคงเบียดเสียดกันเป็นกลุ่มก้อน พลางกุมด้ามกระบี่เตรียมจะ “กำจัดมารพิทักษ์มรรค” บัดนี้กลับคล้ายกับหุ่นกระบอกฝูงหนึ่งที่ถูกสูบน้ำจนแห้งเหือด
ไม่มีผู้ใดเอ่ยปาก
กระทั่งเสียงหอบหายใจที่ดังขึ้นสักเล็กน้อยก็ยังมิอาจได้ยิน
เสิ่นจิงฉือแลเห็นว่า ประมุขแห่งสำนักนิกายใหญ่หลายคนที่ยืนอยู่หน้าสุดนั้น มีใบหน้าซีดขาวยิ่งกว่าซากศพบนพื้นเสียอีก
เม็ดเหงื่อเย็นเยียบผุดพรายบนหน้าผากของพวกเขา ไหลรินลงมาตามโครงหน้า ไปรวมกันอยู่ที่ปลายคาง ก่อนจะหยดลงสู่แอ่งโคลนบนพื้นดัง “แปะ”
เจ้าสำนักลั่วเสียผู้สวมใส่ชุดนักพรตสีม่วงทอง ซึ่งเมื่อครู่ยังคงตะโกนก้องร้องป่าวว่าจะสยบมารหญิง บัดนี้กำลังจับจ้องปลายเท้าของตนเองเขม็ง