เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 210 เสียงหัวเราะบ้าคลั่งของตัวตลก สนามอสุราขั้นสุดยอดของสามพี่น้อง
เสียงเคี้ยวอันชวนให้เสียวฟัน สะท้อนก้องอยู่เหนือขุนเขาหลักชิงอวิ๋นอันเงียบสงัดราวกับป่าช้า
เสิ่นจิงฉือยืนนิ่งอยู่ที่เดิม สายตาเบนไปเล็กน้อย
ที่ริมปลักโคลนห่างออกไปสิบกว่าก้าว มีร่องลึกขนาดใหญ่ที่ถูกมหาค่ายกลพิทักษ์สำนักระเบิดทิ้งไว้ ภายในมีน้ำฝน โคลนตม และโลหิตกลิ่นคาวคละคลุ้งที่ไหลรินออกมาจากเศษแขนขาขาดวิ่นขังนองอยู่
ก้อนเนื้อเน่าเปื่อยที่แทบดูไม่ออกว่าเป็นคน กำลังหมอบราบอยู่ในร่องน้ำเน่าแห่งนั้น
นั่นคือศิษย์พี่ใหญ่แห่งสำนักเมฆาครามผู้เคยสวมชุดขาวบริสุทธิ์และอยู่สูงส่งเกินเอื้อม ลู่หมิงเจ๋อ
เขาถูกเสิ่นจิงฉือเหยียบขาทั้งสองข้างจนแหลกละเอียด ทำลายแขนซ้ายจนพิการ แม้กระทั่งลูกตาเพียงข้างเดียวที่เหลืออยู่ก็ถูกควักออกไปแล้ว
ยามนี้ ลู่หมิงเจ๋อกำลังพยายามอย่างสุดชีวิตที่จะเงยลำคอที่เปรอะเปื้อนโคลนดำขึ้น