กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 200 ถลกหนังเลาะเอ็น นั่นมันของข้า!
ใต้ฝ่าเท้าส่งความรู้สึกเหนียวเหนอะหนะน่าสะอิดสะเอียนมา
นั่นคือความเคลื่อนไหวของกระดูกที่หักสะบั้นของชางเหิงซึ่งเสียดสีกับใต้พื้นรองเท้าศึก
เสิ่นจิงฉือชักเท้าออก พื้นรองเท้าดำทองเช็ดถูไปมาบนชุดคลุมยาวสีขาวไร้ราคีของชางเหิง ทิ้งรอยคราบเลือดสีแดงคล้ำไว้เป็นปื้น
นางมิได้ไปดึงกระบี่มารที่ปักอยู่บนพื้น
เพียงก้าวเดินมือเปล่าเช่นนั้น ทีละก้าว ๆ มุ่งหน้าไปยังเสาหินหยกขาวต้นนั้น
ลมพัดผ่านซากปรักหักพัง ม้วนเอาผงทองแดงผืนใหญ่ฟุ้งกระจายจนทำให้ลำคอแห้งผาก
สิบก้าว ห้าก้าว สามก้าว
หลินเจี่ยวเจี่ยวนั่งทรุดกองอยู่ในแอ่งน้ำสีเหลืองจางนั้น ทั่วร่างสั่นเทิ้มอย่างรุนแรงราวกับถูกกระแสไฟฟ้าแล่นผ่าน