กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 เขตต้องห้ามแห่งความเป็นมนุษย์ หมั่นโถวเลือดมนุษย์ของบุปผาบัวขาว
ภายในกลีบปอดราวกับถูกยัดเศษน้ำแข็งมีหนามเข้าไปกำมือหนึ่ง
การหายใจกระชั้นชิดในแต่ละครา ล้วนกระชากความเจ็บปวดเสียดแทงถึงขั้วหัวใจ
ใต้ฝ่าเท้าของหลินเจี่ยวเจี่ยวลื่นไถล ทั้งร่างซวนเซถลาล้มคว่ำไปเบื้องหน้า
หัวเข่ากระแทกลงบนผืนดินเยือกแข็งอันแหลมคมอย่างแรง
ผิวน้ำแข็งอันขรุขระครูดชายกระโปรงสีขาวที่เดิมทีก็ขาดวิ่นจนขาดสะบั้น และกรีดบาดแผลโลหิตไหลซึมออกมาหลายสายบนหน้าแข้งของนาง
นางมิได้สนใจบาดแผลบนเรียวขาแม้แต่น้อย
สองมือกุมท้องน้อยของตนเอาไว้แน่น ทั้งร่างขดตัวงอเป็นก้อนกลม
ตำแหน่งของตันเถียน ประหนึ่งถุงผ้าขาดวิ่นที่มีลมรั่วผ่าน
ภายในอัดแน่นไปด้วยเศษแก้วที่แตกกระจาย