กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 136 ยืมดาบฆ่าสุนัข มหาอสูรพันปีผู้ถูกยั่วโทสะ
รอยร้าวประหนึ่งเถาวัลย์ที่เติบโตอย่างบ้าคลั่ง เลื้อยลามไปบนตัวกระบี่ยักษ์สีทองอย่างรวดเร็ว
“แกร๊ก แกร๊ก——”
เสียงแตกหักอันบาดแก้วหูดังระงมประสานเป็นสายเดียวกัน
ภายในส่วนลึกของหน้าผา ปราณมังกรคลุ้มคลั่งสีเขียวเข้มพวยพุ่งทะลักออกมาตามรอยแยกเหล่านั้นอย่างบ้าคลั่ง
เสิ่นจิงฉือลอยนิ่งอยู่กลางเวหา
ในสายลมที่พัดปะทะใบหน้า มีกลิ่นคาวเหม็นรุนแรงเพิ่มขึ้นมาสายหนึ่ง
นั่นคือกลิ่นเน่าเหม็นของน้ำในสระที่มิได้เห็นแสงตะวันมานานปี ผสมผสานกับความดุร้ายอันบ้าคลั่งของสัตว์อสูรที่ถูกกดขี่จนถึงขีดสุด
นางหรี่ตาลงเล็กน้อย
พละกำลังที่มือมิได้ผ่อนลงเลย ยังคงบีบคอลู่หมิงเจ๋อไว้แน่นหนา