กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 118 ช่วงเวลาแห่งการล่า อัจฉริยะฟ้าประทานชิงอวิ๋นผู้ขวัญหนีดีฝ่อ
“แคว้ก——”
เสียงฉีกขาดแสบแก้วหูดังทะลวงผ่านม่านหมอกสีเทาอันหนาทึบ
เสิ่นจิงฉือหยุดฝีเท้าลง
โคลนเน่าท่วมมิดพื้นรองเท้าบูตของนาง นางเงยหน้าขึ้น ทอดสายตามองผ่านกิ่งไม้แห้งเหี่ยวที่คดเคี้ยวสลับซับซ้อนเบื้องหน้า
เสียงนั้นลอยแว่วมาจากทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
ห่างออกไปไม่ถึง 100 เมตร
ระยะทางใกล้มาก และปราณกระบี่ก็กล้าแกร่งยิ่ง
ทว่ากลับยุ่งเหยิงเกินไป
ไร้กระบวนท่า ไร้อานุภาพกระบี่ กระทั่งการปักหลักท่อนล่างขั้นพื้นฐานที่สุดยังทรงตัวไม่อยู่ ราวกับเด็กทารกที่เพิ่งหัดถือท่อนไม้แล้วหลับตากวัดแกว่งสะเปะสะปะ