กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 110 ผู้บำเพ็ญอิสระยากจนซื้อตำแหน่ง? ข้าจะเอาหินวิญญาณระดับสูงสุดทุ่มเจ้าให้ตาย!
ก้าวเดินลงไปตามขั้นบันไดหินอันมืดสลัว
บันไดมีทั้งหมดเก้าสิบเก้าขั้นพอดี
อุณหภูมิในอากาศยิ่งทวีความหนาวเย็นลงเรื่อย ๆ
บนผนังมีหยาดน้ำเหนียวลื่นซึมเยิ้มออกมา ทั้งยังปกคลุมไปด้วยชั้นมอสส์สีเขียวคล้ำ
เส้นทางคับแคบ อากาศไม่ถ่ายเท อบอวลไปด้วยกลิ่นดินขึ้นราคละคลุ้งกับกลิ่นฉุนแสบจมูกของเครื่องเทศกันเน่าเปื่อยชั้นเลว
ณ ปลายสุดของขั้นบันไดหิน คือประตูบานใหญ่ทำจากเหล็กดำอันหนาหนัก บนบานประตูเต็มไปด้วยรอยอักขระค่ายกลด่างพร้อย
เสิ่นจิงฉือยกมือขึ้น ทาบฝ่ามือลงบนประตูเหล็กอันเย็นเยียบ
ออกแรงเพียงเล็กน้อย
“เอี๊ยด——”