กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 109 หวนคืนสู่โลกบำเพ็ญเซียน! อากาศอันจอมปลอมนี้น่าสะอิดสะเอียนยิ่งนัก
แสงสีขาวระเบิดขึ้นบนจอประสาทตา
สภาพไร้น้ำหนักอันรุนแรงตามมาในทันใด
อากาศโดยรอบคล้ายถูกมือยักษ์ที่มองไม่เห็นขยี้และพับทบอย่างบ้าคลั่ง
แก้วหูสะเทือนจนชาด้านด้วยเสียงกรีดร้องแหลมคมจากการฉีกกระชากของมิติ
“ปัง”
พื้นรองเท้าแตะสัมผัสถึงความมั่นคง
แผ่นศิลาสีเขียวอันแข็งแกร่ง พื้นผิวขรุขระไม่สม่ำเสมอ เหยียบแล้วเจ็บเท้าเล็กน้อย
เสิ่นจิงฉือหลับตา ยืนนิ่งอยู่กับที่
แรงดึงรั้งของมิติที่ฉีกกระชากร่างกายรอบด้านพลันสลายหายไป แสงสว่างจางลง