เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 101 ขวัญทหารสวามิภักดิ์สิ้นเชิง! คำสัตย์โลหิตดวงจิตวิญญาณแห่งแปดแม่ทัพมาร
สายลมสงบลงแล้ว
ฝุ่นผงที่ฟุ้งตลบสูญสิ้นแรงค้ำจุน หมุนคว้างอยู่กลางอากาศ แล้วค่อย ๆ ร่วงหล่นลงสู่พื้นดินทีละน้อย ๆ
บนซากปรักหักพังของลานจัตุรัสเมืองชั้นใน ความเงียบสงัดราวกับมีตัวตนจับต้องได้
กองทัพกบฏหลายหมื่นนายคุกเข่าหมอบราบกับพื้น ดำมืดพรึ่บพรั่บเป็นแถบกว้าง ไม่มีผู้ใดเงยหน้าขึ้น หน้าผากแนบสนิทอยู่กับแผ่นหินออบซิเดียนอันเย็นเยียบที่เปรอะเปื้อนด้วยเศษดินและคราบโลหิตของสหายร่วมศึก
นาน ๆ ครั้งจะมีเสียงกลืนน้ำลายดังขึ้น ทว่าก็ถูกสะกดไว้ในลำคออย่างรวดเร็ว เสียงหายใจหอบหนักหน่วงสอดประสานระคนกัน
เสิ่นจิงฉือยืนนิ่งอยู่ที่เดิม
มือขวากุมด้ามกระบี่ [จุ้ยเย่] ไว้แน่น คมกระบี่ส่วนใหญ่จมลึกเข้าไปในแผ่นพื้น ค้ำจุนร่างอันโอนเอนจวนเจียนจะล้มของนาง
บริเวณน่องขวาที่หักสะบั้น โลหิตไหลรินช้าลงแล้ว ความเจ็บปวดกำลังเลือนหายไป
สิ่งที่เข้ามาแทนที่ คือความชาด้านประหนึ่งถูกแช่อยู่ในน้ำน้ำแข็ง