เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 100 ต่อให้แหลกเป็นผุยผงก็ไม่มีวันก้มศีรษะ! กระดูกสันหลังอันหยิ่งผยองของราชินี
ความมืดถูกลมคลั่งฉีกกระชาก
ลมกรอกเข้าสู่รูหู ส่งเสียงหวีดแหลมคล้ายแผ่นเหล็กขึ้นสนิมนับไม่ถ้วนเสียดสีกัน
ผิวหนังบนแก้มถูกแรงต้านมหาศาลดึงกระชากไปด้านหลัง
บาดแผลจากมิติที่เดิมถูกสะเก็ดเลือดปิดผนึกไว้ พลันปริแตกขึ้นอีกครา
หยดโลหิตกระเซ็นขึ้นเปรอะขนตา ทุกสิ่งในสายตาล้วนถูกเคลือบด้วยสีแดงคล้ำชั้นหนึ่ง
ในโพรงจมูกเต็มไปด้วยกลิ่นหินไหม้ กลิ่นสนิมเหล็ก และกลิ่นคาวเลือดเข้มข้น
แรงโน้มถ่วงแปรเป็นมือยักษ์ไร้รูป คว้าข้อเท้าของนางไว้แน่นหนาแล้วลากนางลงไปเบื้องล่าง
เบื้องล่าง ลานกลางเมืองชั้นในที่ปูด้วยหินออบซิเดียนขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วในสายตา
รอยร้าวบนแผ่นหิน เสาหินที่พังทลาย และรอยโลหิตสีแดงคล้ำเป็นแอ่ง ๆ ล้วนปรากฏชัดเจนขึ้นทุกขณะ